Tony: Görünen o ki, ben depresyona meyilli bir insanım.
Hayata karşı umutsuz ve karamsar bir bakış açım var.
Ama ben bununla baş edebileceğimi biliyorum.
Ama iş çocuklarına gelince..
Bu şeye benziyor, küçükken hastalandıklarında, onların yerine geçip acı çekmemeleri için her şeyini verecek olursun. Olmayınca da, suçu kendinde ararsın.
Dr.Melfi: Buna nasıl sebep olmuş olabilirsin?
Tony: Kanında var, bu sefil lanet varoluş şekli.
Benim çürümüş kokuşmuş genlerim oğlumun ruhunu bozdu.
Benim oğluma hediyem, işte bu.
